Geschiedenis van de molen van Bourscheid-Moulin

   

 

Een kleine samenvatting uit het boek "De molens van het Luxemburgse land" van Emile ERPELDING

 
In 1429 krijgt Bernhard van Bourscheid de vergunning van Gotthard van Brandenburg om een dam bij de nieuwe molen aan de “Sûre“ te bouwen. Hiermee is alles begonnen. In 1529 verplichtten de Heer van Bourscheid en zijn vrouw Marguerite d’Autel zich ieder jaar een deel van hun gemalen roggen af te geven aan de Heer van Brandenburg (nakomeling van Gotthard) als dank voor het gebruiken van de molen. In 1565 wordt een deel van de molen verkocht aan Karl en Dietrich van Metternich. In 1714 werd er een nieuwe molen gebouwd door Freiherrn van Metternich en zijn vrouw. Hun wapensteen met het bouwjaar erop vindt u terug aan de gevel van de molen. De oude molen lag ongeveer 500 meter stroomopwaarts op de huidige plaats “bei der aaler Millen“.

 

1760: Bij de molen zijn de dorpen Bourscheid, Michelau, Bürden en Hoscheid aangesloten. De inwoners van deze dorpen waren verplicht de molen, de dam en de sluizen in stand te houden en de molensteen te vervangen. In 1812 koopt Frédéric Kremer, boer uit Alscheid, de molen voor de prijs van 10.302,- Franken. Frédéric Kremer en zijn schoonvader Bernard Mathieu verhuren de molen aan Johann Hirsch uit Michelau. 1824: Eigenaar van de molen is nu Pierre Mersch, de tweede echtgenoot van Marie Mathieu. 1827: Nicolas Kremer, zoon van Frédéric Kremer bewerkt de molen. In 1854 verlegt hij de dam 600 meter stroomopwaarts ten opzichte van de molen. Nicolas Kremer is in zijn eerste huwelijk getrouwd met Maria Mersch uit Bourscheid en in zijn tweede huwelijk met Josephine Welter uit Buschrodt. Martin Kremer, zoon uit het tweede huwelijk, trouwt in 1893 met Marguerite Winandy uit Welscheid. In 1895 wordt de brug over de “Sûre“ bebouwd vlak bij de molen.

       

In 1929 wordt er naast de grote brug een nieuw hotel gebouwd met de naam “Hôtel du Moulin“. De meelproduktie op de molen woord stopgezet. Tussen 1944 en 1945 tijdens het Rundstedtoffensief duiken er 18 mensen onder in de molen. In 1945 wordt de brug totaal vernietigd door de terugtrekkende Duitsers. De eigenaars van de molen zijn Dhr. en Mevr. Aloyse Kremer – Schmit en tot op heden bewoont Mevr. Kremer nog steeds het oude hotelgebouw. Het nieuwe “Hôtel du Moulin“ wordt tot op heden gerund door Charles Kremer.

De toeristische ontwikkelingen van “Bourscheid Moulin“.

Na de 1e wereldoorlog werd ook het molengebouw tot een kleine herberg omgebouwd. Diende de molen tot 1929 hoofdzakelijk voor de produktie van meel zo moest vanaf dit tijdstip de meelproduktie om economische redenen gestopt worden.

Het landbouwbedrijf evenals het hotel werden echter intensiever voortgezet.

Steeds meer mensen ontdekten dit romantische stuk van het Sûredal en de Luxemburgse Ardennen en men kwam in grote getalen, hoofdzakelijk in de weekends, naar Bourscheid Moulin om te genieten van het goede en lekkere eten en om gemoedelijke/gezellige uren aan de oever van de Sûre door te brengen. De familie Kremer bouwde in hetzelfde jaar bovengenoemd nieuw hotel ongeveer 100 meter van de bestaande molen verwijderd. Speciaal voor de badgasten werden napst de dam kleedruimtes gemaakt en kon men iets te drinken kopen.

          

Medefamilielid Aloyse Kremer trouwde in 1946 Barbe Schmit uit Michelau. Uit dit huwelijk kwamen twee zonen, te weten Alex en Georges en één dochter, Marie-Jeanne. Aloyse Kremer, intussen eigenaar van de molen alsook van het langs de Sûre gelegen stuk grasland, vond een gat in de markt: het campingtoerisme. Hij begon eind jaren 50 met de opbouw van de eerste camping “du Moulin“ dat in 1967 na vele bouwwerkzaamheden door de toenmalige minister, Henri Cravatte, officieel tot 1e klas camping werd uitgeroepen.

      

Midden jaren 60 scheiden zich de broers en zus Kremer. Aloyse Kremer kon ondanks daadkrachtige ondersteuning van zijn echtgenote en drie kinderen de toenemende toeristenstroom niet meer aan, besloot Hij aan de andere kant van de molen een nieuwe camping aan te leggen: “um Gritt“.

In 1977 droeg Aloyse Kremer de beide campings over aan zijn kinderen. Camping “du Moulin“ woordt tot heden geleed door zijn dochter Marie-Jeanne .

"Camping du Moulin“ wird auch heute noch von Tochter Marie-Jeanne Kremer geleitet.

Aloyse Kremer is in 1988 overleden. Zijn echtgenote (in 2011 overleden) opende zamen met hun 3 kinderen in 1993, in de vroegere boederij, een cafe met eethuis.

     

      

De "Brasserie Am Keller", nu geleid door de sympathieke koppel Roy Beugels en Lynn Baulisch, vertegenwoordigt een waardering voor de 2 campings, net so als ook  voor de lokale en regionale toerisme, en trekt een brede klantenkring van alle leeftijden aan.

      www.amkeller.lu                                                

 

De renovatie gebeurde in de winter van 2014/2015

cuisine